Ruth Lieblich
Biografia
Ruth Lieblich (ur. 6 grudnia 1926 w Andrychowie) była polską pisarką i poetką żydowskiego pochodzenia.
Urodziła się w bogatej rodzinie żydowskiej. Jej rodzice, Zina i Emmaluel Lieblich, trudnili się hotelarstwem i gastronomią. Rodzina zamieszkiwała we własnej kamienicy przy ul. Krakowskiej w Andrychowie. Ewakuacja i wybuch II wojny światowej przerwały edukację; kontynuowała naukę na nielegalnych kółkach samoedukacyjnych organizowanych przez młodzież oraz na prywatnych lekcjach u Mai Weisberg (inne wersje zapisu: Weksberg, Wexberg). Ruth dużo czytała, z czasem pojawiała się u niej potrzeba pisania. W jej dzienniku pojawiały się tytuły niezachowanych utworów: Leśniczówka, Szczęście, Więdnący kwiat, Wielki Żyd – Teodor Herzl, Rola kobiety, a także wiersze.
Rodzina Lieblich została przesiedlona ze swojego domu do getta w Andrychowie utworzonego przez Niemców w 1941 roku. Warunki życia zmieniły się dramatycznie; Ruth, oprócz ograniczeń edukacyjnych, była zmuszona do ciężkiej pracy przy regulowaniu rzeki i wyrębie drzew. Dziennik, w którym opisywała bieżące wydarzenia i marzenia, stał się kluczowym dokumentem jej twórczości.
W sierpniu 1943 Ruth Lieblich została wywieziona z getta w Andrychowie do obozu koncentracyjnego i zagłady Auschwitz-Birkenau. Tam najprawdopodobniej została zamordowana wraz z rodzicami.
Pamiętnik Ruth Lieblich jest jednym z największych zachowanych fragmentów jej twórczości. Zawiera notatki z 28 miesięcy okupacji, powstałe w Andrychowie; pierwszy zapis datowany jest na 13 sierpnia 1940, ostatni na 28 grudnia 1942. Dziennik został przetłumaczony na hebrajski i angielski, wydano go w Izraelu oraz w Stanach Zjednoczonych. Nie został wydany w języku polskim; polskie biblioteki nie posiadają jego zagranicznych wydań.
Ruth Lieblich upamiętniana jest na pomniku ofiar Holokaustu w Holandii. Znanymi skrótami stały się także tytuły Ruthka: A Diary of War oraz Ruthka Lieblich (1926-c. 1943?).