Biografia
Emil Nalborczyk był polskim fizjologiem roślin i profesorem zwyczajnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.
Od 1980 r. pełnił funkcję profesora. W latach 1984–1989 był przewodniczącym Komitetu Fizjologii, Genetyki i Hodowli Roślin PAN. Współpracował z Instytutem Fizjologii Roślin PAN, należał do Rady Naukowej Ogrodu Botanicznego – Centrum Zachowania Różnorodności Biologicznej PAN w Powsinie. Od 2003 r. był wiceprezesem Polskiej Akademii Nauk.
Był honorowym członkiem International Institute of Tropical Agriculture, członkiem korespondentem Gesellschaft fur Pflanzenbauwissenschaften, European Amaranth Association oraz International Lupin Association. W latach 2000–2002 przewodniczył Polskiemu Komitetowi Narodowemu ds. Współpracy z Międzynarodowym Programem Zmiany Globalne Geosfery i Biosfery.
Sprowadził do Polski z Chile uprawne odmiany amarantusa.
Profesor Nalborczyk był promotorem 21 przewodów doktorskich i 110 prac magisterskich; doktorantami i magistrantami byli także obcokrajowcy, m.in. z Brazylii, Niemiec, Syrii. Sześciu spośród jego doktorantów zostało profesorami, także w USA, Niemczech i Norwegii.
Pod jego auspicjami w październiku 1999 r. odbyły się w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie pierwsze warsztaty dla redaktorów anglojęzycznych czasopism naukowych, prowadzone przez prof. Elisabeth Heseltine z European Association of Science Editors. Dzięki wsparciu Nalborczyka opublikowano poradnik dla redaktorów i autorów, pt. Scientific Communication – czyli jak pisać i prezentować prace naukowe.
Za zasługi dla nauki odznaczony Krzyżem Kawalerskim, Oficerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2003). W 2004 został odznaczony rosyjskim Orderem Honoru.